Wiele osób zastanawia się, w jaki sposób zwracać się do osoby starszej, posiadającej większe wpływy lub wyższą pozycję zawodową bądź społeczną. Czy kobieta powinna pierwsza wyciągać rękę na powitanie, czy też pozostawić tę funkcję mężczyźnie? Wydawać się może, że savoir vivre jest na tej płaszczyźnie oczywisty, jednakże wiele osób wciąż nieprawidłowo stosuje zwroty grzecznościowe. Jak to wygląda w praktyce?


Zwroty grzecznościowe a tytuły służbowe i zawodowe

Do mężczyzn, których nie znamy, zawsze zwracamy się używając zaimka "pan". Odpowiednio stosowane zwroty grzecznościowe świadczą o dobrym wychowaniu i kulturze osobistej.


Są jednak sytuacje, gdy samo sformułowanie "pan" okazuje się niewystarczające. Przykładem mogą być tutaj sprawowane funkcje zawodowe lub społeczne, np. minister, premier, dyrektor itp. W tej sytuacji zawsze mówimy "panie ministrze", "panie premierze", "panie dyrektorze". Warto pamiętać, że takich samych zwrotów używamy do ich zastępców. Sformułowanie "panie zastępco dyrektora" jest nie tylko śmieszne, ale świadczy o braku kultury językowej i osobistej.


Jeśli osoba, z którą rozmawiamy posiada dwuczłonowy tytuł służbowy, np. główny specjalista, zwracamy się używając posiadanego przez daną osobę tytułu naukowego, czyli mówimy "panie magistrze", "panie inżynierze" itp.


Do osób, które niegdyś sprawowały określoną funkcję zawodową, możemy honorowo zwracać się "panie dyrektorze" czy też "panie ministrze", fakt ten w szczególny sposób dotyczy byłych pracowników lub współpracowników. Wyjątek w tej sytuacji stanowi prezydent państwa, w przypadku którego zwrot "panie prezydencie" jest używany dożywotnio.


Attaché wojskowy zawsze jest nazywany stopniem wojskowym, np. "panie generale", "panie pułkowniku", natomiast attaché kulturalny lub handlowy – tytułem naukowym.


Wiele problemów mogą sprawiać tytuły kurtuazyjne. Jego ekscelencjo mówimy do prezydenta państwa, premiera, ministra, ambasadora lub biskupa, ale tylko w sytuacji, gdy są oni ubrani w purpurowe szaty. Jego eminencja to zwrot zarezerwowany do kardynała, natomiast zwrotu magnificencja używamy względem rektora wyższej uczelni, jednak tylko w sytuacjach oficjalnych. 


Pod żadnym pozorem nie należy łączyć tytułów, np. "panie profesorze kanclerzu", zawsze używamy ważniejszego zwrotu. Wyjątek stanowi ksiądz – zwrot ten należy łączyć z funkcją kościelną lub naukową, np. "księże proboszczu", "księże profesorze".


Kto ma pierwszeństwo?

Istnieją trzy podstawowe zasady pierwszeństwa: starszy – młodszy, kobieta – mężczyzna, aczkolwiek w przypadku dużej różnicy wieku obowiązuje reguła starszy – kobieta, czyli pierwszeństwo podczas powitania ma w tej sytuacji starszy wiekiem mężczyzna.


Ważną kwestią jest także pozdrawianie. W pracy jako pierwszy wita się ten, który wchodzi do biura, niemniej jednak na korytarzu obowiązuje reguła pierwszeństwa. Nie należy kilkakrotnie ponawiać pozdrowienia względem tej samej osoby, jeśli spotykamy ją ponownie, wystarczy serdeczny uśmiech.


Należy także pamiętać, że młodsza osoba pierwsza wita starszą, a mężczyzna pozdrawia kobietę.
Akceptowanym niemalże we wszystkich kulturach zwyczajem jest uściśnięcie ręki kobiecie (wyjątek stanowią ortodoksyjni Żydzi, ortodoksyjni muzułmanie oraz Hindusi). W tej sytuacji panują zasady odwrotne do zasady pierwszeństwa, czyli osoby starsze, o wyższym statusie społecznym lub zawodowym, a także kobiety wyciągają rękę jako pierwsze.

W jaki sposób zwracać się do dorosłych mężczyzn? Ocena: 5/5 Ilość głosów: 1