Anoreksja to bardzo poważna choroba psychiczna, która wcale nie oznacza chęci bycia chudym, raczej wskazuje na totalny brak akceptacji dla własnej osoby, który ujawnia się przede wszystkim poprzez brak akceptacji własnego ciała. Dotyka przede wszystkim młodych kobiet, ale przypadki zachorowań odnotowuje się już nawet u dwunastolatek. Jest to choroba psychiczna!


Co to jest anoreksja?

Anoreksja to choroba psychiczna (jadłowstręt psychiczny), której źródłem jest brak akceptacji własnej osoby. Brak akceptacji jest nieuświadomiony i chora nie zdaje sobie z niego sprawy. Choroba postępuje bardzo szybko, ponieważ anorektyczki często po pierwszych efektach odchudzania spotykają się z wymiernymi efektami w postaci pochwał środowiska dotyczących nowego wyglądu. Bardzo często właśnie te pochwały, których wcześniej kobiety nie słyszały pod swoim adresem, i które są niewłaściwie interpretowane, pchają je w objęcia choroby. Złe rozumienie wynika ze skrajnie niskiej samooceny i myślenia: skoro chudsza jestem ładniejsza i otoczenie zwraca na mnie uwagę, jak będę jeszcze chudsza, będę jeszcze bardziej atrakcyjna. Jest to błędna spirala, w którą wpada osoba o skłonnościach do anoreksji i tak najczęściej zaczyna się choroba, która w 20% przypadku kończy się śmiercią z wygłodzenia.


anoreksja to niechęć do jedzenia

 

Objawy anoreksji

Anoreksja objawia się bardzo szybką i intensywną utratą masy ciała. Oczywiście początki anoreksji często mylone są ze zwyczajnym odchudzaniem i rzeczywiście tak się ona zaczyna. Młode kobiety i nastolatki zaczynają się odchudzać i wpadają w spiralę zadowolenia, wywołaną nie efektami odchudzania, ale uwagami środowiska na temat swojego dobrego wyglądu. Kolejnym objawem, który się pojawia jest jadłowstręt. Niebawem życiem chorych osób zaczyna rządzić jedzenie. Chora podporządkowuje swoje życie sposobowi na zjedzenie jak mniejszej ilości pożywienia. Zwłaszcza dotyczy to nastolatek. Występuje bardzo duża intensyfikacja wysiłku, którego często do wystąpienia choroby w ogóle nie było. Charakterystyczne jest chodzenie po schodach, zamiast jeżdżenia windą, jeżdżenie na rowerze tam, dokąd jeździło się środkami komunikacji miejskiej. Kobiety, które mają rodziny bardzo często popadają w obsesję dotyczącą karmienia wszystkich dookoła, ale same nic nie jedzą. Często stosują głodówki. Bardziej widoczne objawy, które nasilają się z czasem trwania anoreksji to zatrzymanie miesiączki, bark sił na jakikolwiek wysiłek fizyczny, problemem jest wejście po schodach, ubieranie się cieplej niż wymagane są warunki atmosferyczne - chore z powodu niedoboru energii dostarczanych z posiłków, są wycieńczone i organizm odczuwa chłód permanentnie.

 

Wygraj z anoreksją

Żeby wygrać z anoreksją, trzeba spełnić jeden podstawowy warunek. Trzeba uświadomić sobie chorobę i chcieć ją pokonać. Trzeba zrozumieć, że anoreksja jest jak nałóg i że to nie chudość jest celem samym w sobie, ale akceptacja siebie jako człowieka. Anorektyczki bardzo często trafiają na terapię, bo rodzice tego chcą. Doprowadzają się do takiego stanu wygłodzenia, że lekarz automatycznie kieruje je do ośrodka zamkniętego. To nie jest sposób na pokonanie choroby.


Podstawowym sposobem walki z anoreksją jest rzeczywiście powiedzenie sobie: wygrywam z anoreksją i zaczynam normalne życie. W tym celu chora musi iść na terapię. Są różne rodzaje terapii: indywidualna, grupowa i rodzinna. Chora powinna skorzystać z tej, która pozwoli jej zrozumieć, gdzie tkwi problem, którego efektem jest jadłowstręt. Musi dowiedzieć się o sobie tego, co zostało przykryte przez chorobliwe odchudzanie.

Anoreksja – niebezpieczne zaburzenie odżywiania Ocena: 5/5 Ilość głosów: 1