Czyrak to choroba skórna, która jest efektem zakażenia gronkowcem lub paciorkowcem. W wyniku zakażenia dochodzi do powstania nacieków ropnych lub ropno-krwawych, które występują pod postacią stanu zapalnego w okolicach mieszków włosowych. Nacieki te tworzą wrzód. Czyrak po osiągnięciu dojrzałości sam pęka, w wyniku czego wydzielina ropna (ropno-krwawa) wypływa z niego, a on sam ulega procesowi gojenia. Czyraki są zaraźliwe poprzez wydzielinę ropną. Często towarzyszą stanom osłabienia organizmu. Występują pojedynczo bądź w formie mnogiej. 


Czyraki – skąd się biorą?

Czyraki, czyli czyrak mnogi, występuje najczęściej w przypadku nie zachowania zasad higieny, gdy cierpimy z powodu czyraka pojedynczego. Jeśli czyrak pojedynczy będzie dotykany, gdy będziemy go próbowali wycisnąć lub pozbyć się go domowymi sposobami, może dojść do jego rozlania oraz do powstania czyraczności. Czyraczność to termin, którego używa się w chwili, gdy pojedynczy, zaniedbany bądź mocno podrażniony czyrak rozsieje się po skórze pod liczną postacią. Czyraczność uniemożliwia leczenie skóry za pomocą spirytusu salicylowego, octeniseptu bądź innego środka do dezynfekcji skóry. Wymaga antybiotykoterapii oraz smarowania zmian skórnych. Konieczne są również szczególne środki ostrożności dotyczące higieny. W przypadku czyraków powinno się unikać dotyku innych ludzi, ponieważ czyraczność jest silnie zaraźliwa. Czyraki mnogie, które występują blisko siebie, noszą nazwę karbunkułu.

 

czyraki są zaraźliwe


Leczenie czyraka

Czyrak leczy się na dwa sposoby. W sytuacji gdy występuje pojedynczo, leczy się go miejscowo. Jeśli wrzód urośnie do rozmiaru 3 cm średnicy i będzie bardzo bolał, można udać się do lekarza, który dokona nacięcia wrzodu i oczyści go z wydzielin ropnych bądź ropno-krwawych. Lekarz dokładnie oczyści ranę po czyraku, zaleci stosowanie maści z antybiotykiem oraz szczególne dbanie o higienę rany. W przypadku czyraka mnogiego nie stosuje się nacięć, ale maść antybiotykową o wysokiej skuteczności. Maść przepisywana jest przez lekarza dermatologa. Kolejnym bardzo ważnym punktem terapii jest wzmocnienie odporności organizmu, ponieważ czyraki pojawiają przede wszystkim się w przypadku obniżonej odporności.

Jeśli nie doszło do powstania czyraka mnogiego, lekarz dermatolog, do którego powinniśmy się udać, zaleci leczenie miejscowe zewnętrzne, czyli okłady z maścią ichtiolową, i szczególne dbanie o czystość i higienę, przemywanie czyraka kilka razy dziennie, ograniczenie pocenia miejsca występowania czyraka - jeśli to oznacza wstrzymanie się od aktywności fizycznej i wysiłku, powinniśmy to zrobić. 

 

Czyrak w uchu

Czyrak w uchu jest szczególnie bolesną odmiana czyraka. Skóra na uchu nie ma warstwy tkanki tłuszczowej, co czyni ja mniej elastyczną i sprawia, że zmiana w postaci wrzodu ropnego napina intensywnie skórę i powoduje jeszcze większy bój niż w przypadku wystąpienia na twarzy, szyi czy plecach, gdzie najczęściej się pojawia.


Czyrak w uchu jest niebezpieczny ze względu na bliskość występowania bębenka (czyrak w okolicy oka czy nosa również jest bardzo niebezpieczny, nieleczony lub zaniedbany, w przypadku próby wyciśnięcia go, może prowadzić do zakażenia, sepsy, a nawet śmierci). W przypadku czyraka w uchu należy udać się do lekarza i zastosować się do jego zaleceń. To pozwoli uniknąć zakażenia, głuchoty lub zapalenia ucha środkowego, co z kolei sprawi, że zaburzona zostanie równowaga i zostaniemy unieruchomieni.

Czyrak – skąd się bierze i jak się go pozbyć? Ocena: 5/5 Ilość głosów: 1