Jak wiadomo, kobiece ciało charakteryzuje się delikatną i gładką skórą. W dzisiejszych czasach nie ma mowy nawet o najmniejszej ilości owłosienia. Problem w tym, że niekiedy jego obecność może mieć poważniejsze podłoże. W niniejszym artykule postaramy się nieco przybliżyć temat hirsutyzmu, symptomu wskazującego na nieprawidłowości w naszym organizmie.


Co to jest hirsutyzm?

Prawdę powiedziawszy, hirsutyzm przez dłuższy czas był postrzegany jako choroba. W praktyce okazuje się, że mianem tym określa się jeden z symptomów chorobowych polegający na występowaniu nadmiernej ilości owłosienia. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, iż wspomniane owłosienie wykazuje typowo męskie cechy zarówno pod kątem budowy (np. długość oraz twardość włosa), jak i samego rozmieszczenia na ciele (najczęściej są to obszary brzucha, klatki piersiowej i twarzy). Statystycznie około 35% kobiet zgłasza przypadki występowania hirsutyzmu jako objawu współtowarzyszącego jakiejś chorobie.


hirsutyzm


Przyczyny hirsutyzmu

Zanim przejdziemy do czynników mogących powodować rozwój hirsutyzmu, warto wspomnieć, iż w praktyce wyróżnia się dwie postacie tego symptomu. Hirsutyzmem idiopatycznym nazywamy stan, w którym nadmierne owłosienie pochodzenia męskiego jest odnotowywane u kobiet przy równoczesnej obecności prawidłowego stężenia testosteronu. Jego leczenie jest o wiele trudniejsze ze względu na brak uchwytnej przyczyny występowania


Zupełnie inaczej wygląda sprawa hirsutyzmu wtórnego, w przypadku którego istnieje możliwość doszukania się konkretnego powodu jego występowania. Najczęstszym powodem rozwoju nadmiernego owłosienia u kobiet są dysproporcje w obrębie gospodarki hormonalnej. Mowa tu o androgenach, męskim odpowiedniku żeńskich estrogenów. Zbyt wysokie stężenie androgenów w organizmie kobiety doprowadzi do nasilenia cech męskich, jak chociażby wspomniany rozrost owłosienia czy obniżenie tonu głosu, ale też i zaburzenia innych mechanizmów. Przykładem może być rozregulowanie cyklu miesiączkowego, a nawet upośledzenie płodności. Niejednokrotnie patologiczny wzrost stężenia androgenów jest odnotowywany w przypadku chorób nadnerczy lub jajników. W przypadku tych ostatnich, zespół policystycznych jajników stanowi jedną z najczęściej odnotowywanych przyczyn powstawania hirsutyzmu wśród kobiet.


Jednak nie tylko androgeny mogą powodować rozwój patologicznego owłosienia. „Męski włos” jest bardzo częstym efektem zaburzonego wydzielania prolaktyny. Nieprawidłowości w obrębie funkcjonowania przysadki mózgowej, będącej głównym miejscem produkcji tego hormonu, mogą skutkować rozwojem hirsutyzmu. Warto też wspomnieć o menopauzie, czyli jednym z najważniejszych okresów dla kobiecej gospodarki hormonalnej. Ogrom zmian zachodzący w okresie przekwitania niejednokrotnie może nie tylko powodować zbyt duży rozwój owłosienia w obrębie twarzy, ale też i niekontrolowaną utratę z innych obszarów jak chociażby głowa.


Ostatnią i równie częstą przyczyną rozwoju hirsutyzmu jest leczenie farmakologiczne. Stosowanie niektórych leków może nieść za sobą ryzyko występowania objawów niepożądanych, w przypadku których mowa też o nadmiernej ilości męskiego owłosienia. Zwykle są to środki o dość silnym, jeśli nawet nie obciążającym działaniu na nasz organizm. Za przykład mogą posłużyć środki antypadaczkowe, leki antypadaczkowe, sterydy anaboliczne czy preparaty przyczyniające się do leczenia problemów kardiologicznych (np. blokery histaminowe bądź substancje zwiększające ciśnienie).


Diagnostyka oraz leczenie

Podstawą udanej walki z nadmiernym owłosieniem jest oczywiście prawidłowa diagnostyka. W tym celu najlepszym sposobem jest wykonanie badań hormonalnych. Analiza laboratoryjna stężeń dehydroepiandosteronu, testosteronu oraz andosteridonu potrafi w dość jednoznacznym kierunku określić domniemaną przyczynę pojawienia się zbyt dużej ilości męskiego włosa. Oprócz tego, warto dokonać uzupełniającego badania ginekologicznego w celu wykrycia ewentualnych chorób, jakie mogą powodować rozwój hirsutyzmu.


Sama terapia hirsutyzmu jest tak naprawdę uwarunkowana od modelu, z którym mamy do czynienia. W przypadku wtórnej postaci tej patologii leczenie opiera się na kompleksowej farmakoterapii. Celem leczenia jest wówczas wyregulowanie stężenia hormonalnego w kobiecym ustroju. Przywrócenie prawidłowej wartości męskich hormonów, które również są potrzebne w damskim organizmie, jest możliwe poprzez stosowanie doustnej antykoncepcji czy takich związków jak octan cyproteronu, finasteryd bądź spironolakton. W najbardziej radykalnych przypadkach, gdy przyczyną hirsutyzmu jest choroba ginekologiczna, jedynym rozwiązaniem zostaje operacja chirurgiczna.


Zupełnie inaczej wygląda sprawa leczenia hirsutyzmu idiopatycznego. Brak uchwytnej przyczyny polega na leczeniu objawowym, czyli usunięciu nadmiernej ilości obecnego owłosienia. Wówczas wykorzystywane są rozmaite formy depilacji – od zabiegów wykorzystujących specjalne środki kosmetyczne jak żele (mikroliza), przez czynności bazujące na prądzie elektrycznym (elektroliza) czy ultradźwiękach, a skończywszy na świetle laserowym (fototermoliza).

Hirsutyzm – nadmierne i patologiczne owłosienie Ocena: 5/5 Ilość głosów: 1