Jedną z najbardziej popularnych chorób dermatologicznych jest łuszczyca. Pomimo dobrego poznania modelu schorzenia łuszczyca nadal jest problemem, którego przyczyna nie jest do końca znana i dotyka bardzo dużej liczby osób. W poniższym tekście dowiecie się, po czym można rozpoznać tę chorobę, a także które metody stanowią skuteczny sposób na walkę z tą patologią.


Czym jest łuszczyca?

Łuszczyca jest jedną z chorób wpisujących się do grona jednostek chorobowych o podłożu autoimmunologicznym. Pomimo wielu teorii na temat jej rozwoju po dziś dzień nie do końca wiadomo, co tak naprawdę jest jej główną przyczyną. Naukowcy wskazują wiele czynników mogących doprowadzić do pojawienia się zmian łuszczycowych – począwszy od infekcji i innych schorzeń układu odpornościowego (np. cukrzyca II lub podagra) przez mechaniczne uszkodzenia skóry (wywołane różnymi bodźcami), a skończywszy na niewłaściwej diecie (alkohol, nikotyna, leki) i nadmiernym stresie.


Łuszczyca to choroba niezakaźna oraz niezłośliwa. Jej przebieg ma zwykle charakter przewlekły, który charakteryzuje się obecnością remisji (tj. samoistnym i niezależnym od chorego ustępowaniem) oraz nawrotów. Pierwsze zmiany łuszczycowe najczęściej pojawiają się pomiędzy 20. a 30. rokiem życia. Warto też dodać, że psoriasis jest jedną głównych przyczyn chorób dermatologicznych – przykładem mogą być prace naukowe, w których stwierdza się, że łuszczyca dotyka prawie 4% ogólnej populacji.

 

Łuszczyca i jej objawy

Podstawowym symptomem łuszczycy jest obecność zmian dermalnych w okolicach stawów prostujących kończyny (tj. łokci i kolan), kości krzyżowej, pośladkowej oraz na owłosionej skórze głowy. Owe zmiany mają najczęściej charakter okrągłych i płaskich grudek o różnej wielkości oraz wyrazistych brzegach. Oprócz tego bardzo często odznaczają się czerwonobrunatną lub różową barwą, którą niejednokrotnie pokrywa srebrna łuska powstająca przez nakładanie się zrogowaciałego naskórka. Wysuszone wykwity po zdrapaniu powodują pojawienie się tzw. objawu Auspitza czy też efektu krwawej rosy. Mianem tym określa się błyskawiczne wytworzenie się kropelek krwi po usunięciu grudki łuszczycowej.


łuszczyca


W klasyfikacji klinicznej wyróżnia się aż 11 różnych postaci łuszczycowych zmian dermalnych. Objawy skórne to nie jedyne oznaki wskazujące na obecność psoriasis. W zależności od postaci choroby mamy do czynienia z tzw. symptomami dodatkowymi, które są charakterystyczne dla tego jednego typu schorzenia. Przykładowo łuszczyca krostkowa powoduje pojawienie się (jak wskazuje sama nazwa) wykwitów wypełnionych ropą. Oprócz tego zmiany te wykazują tkliwość i często im towarzyszy wyraźne podwyższenie temperatury ciała, dreszcze czy wyraźne uczucie pieczenia skóry.


Innym przykładem może być łuszczyca stawowa, którą potocznie określa się mianem łuszczycowego zapalenia stawów. W jej przypadku objawami dodatkowymi będą stany zapalne stawów dystalnych części kończyn, ograniczenie ruchomości, sztywność, a nawet współtowarzysząca dna moczanowa.


Leczenie

Terapia łuszczycy ma w dużej mierze charakter leczenia zewnętrznego. Celem tego modelu działania jest przede wszystkim usunięcie zrogowaciałych łusek oraz zastopowanie zbyt intensywnej proliferacji naskórka. Na patologiczne wykwity należy stosować przede wszystkim środki złuszczające (np. maść salicylowa, mocznikowa czy siarkowa) oraz preparaty redukujące (ditralina, dziegcie roślinne i mineralne, pochodne witaminy D czy retinoidy). Przyjmuje się, że prawie 70% wszystkich pacjentów jest zdolnych do wyleczenia środkami do miejscowego stosowania.


W przypadku gdy leczenie zewnętrznie nie przynosi pożądanego rezultatu, przystępujemy do terapii ogólnej. Ten rodzaj terapii ma charakter immunosupresyjny – polega na blokowaniu produkcji przeciwciał i komórek odpornościowych, które w tym przypadku będą nasilały zmiany łuszczycowe. W tym celu najczęściej wykorzystywane są środki jak antybiotyki, hydroksymocznik, retinoidy czy leki biologiczne. Te ostatnie stanowią kombinację ludzkich cytokin, białek fuzyjnych oraz monoklonalnych przeciwciał. W przypadku leczenia ogólnego należy pamiętać, że leki stosowane w tym modelu terapii mogą prowadzić do rozwoju poważnych skutków ubocznych jak nadciśnienie tętnicze, zaburzenie pracy nerek czy uszkodzenie wątroby.


Oprócz typowej farmakoterapii istnieją też inne środki przyczyniające się do zniwelowania łuszczycy. Przykładem mogą być zabiegi z zakresu fizykoterapii, gdzie za pomocą bodźców fizykalnych dochodzi do poprawy stanu zdrowia. Przykładem mogą być zabiegi z wykorzystaniem słonej wody z Morza Czarnego, kąpieli solankowych bądź zabiegów świetlnych bazujących na leczniczym działaniu promieniowania UVA. Innymi i równie skutecznymi metodami jest dokładniejsze przestrzeganie higieny skóry, unikanie uszkodzeń mechanicznych naskórka czy też wzrost spożycia wielonienasyconych kwasów tłuszczowych Ω-3.

Łuszczyca - czym się objawia, jak ją leczyć? Ocena: 5/5 Ilość głosów: 1