Stwardnienie rozsiane to choroba układu nerwowego. Polega na autodegeneracji komórek nerwowych. Układ immunologiczny zaczyna niszczyć osłonki otaczające włókna nerwowe (aksony). W tym miejscu narastają blizny, które mają stwardniałą formę i stąd nazwa choroby. Stwardnienie rozsiane zwykle dotyka ludzi młodych między dwudziestym a czterdziestym rokiem życia.


Stwardnienie rozsiane – objawy

Stwardnienie rozsiane to choroba neurologiczna, dlatego jej objawy dotyczą pracy całego organizmu, ale przede wszystkim zaczynają się od problemów z zaburzeniem pracy zmysłów oraz ruchu.


Zwykle pierwsze objawy stwardnienia rozsianego to zaburzenia wzroku, często występujące tylko w jednym oku. Do zaburzeń należy zaliczyć: rozmazujące się kształty, brak ostrości obrazu, widzenie podwójne.

Kolejno pojawiają się zaburzenia ruchu. Chory ma problemy z poruszaniem i koordynacją ruchową, którym często towarzyszy niedowład. Pojawiają się trudności w mówieniu - mowa staje się niewyraźna. Występują problemy z koncentracją, z pamięcią oraz spowolnienie procesów myślowych, zwłaszcza w dziedzinie myślenia abstrakcyjnego. Po ataku choroba ustępuje na kilka miesięcy, a czasem nawet na kilka lat. Organizm  odbudowuje się, ponieważ osłonki aksonów mają możliwość regeneracji. Chory często wraca do pełnej sprawności sprzed ataku choroby. Jednak każdy kolejny atak niesie niebezpieczeństwo zniszczenia aksonów, które już się nie odbudowują i zostawią trwałe zmiany w organizmie, spowalniając chorego.


stwardnienie rozsiane daje niejednoznaczne objawy

 

Przyczyny stwardnienia rozsianego

Lekarzom nie udało się jednoznacznie ustalić, co jest przyczyną stwardnienia rozsianego. Istnieją pewne domysły i hipotezy. Jako główne przyczyny podaje się trzy: wpływ środowiska, genetykę oraz przebytą infekcję wywołaną wirusem Epstein-Barra. Wszystkie te przyczyny istnieją na poziomie domysłów. Przypuszcza się jednak, że przyczyna rzadko bywa jedna, najczęściej jest to splot wyżej wymienionych powodów prowadzących do dysfunkcjonalnego zachowania układu odpornościowego, który zaczyna zwalczać swoje własne komórki.

 

Stwardnienie rozsiane – jak się je leczy?

Stwardnienie rozsiane leczy się farmakologicznie. Istnieje siedem leków, które pomagają chorym zwalczać chorobę, bądź w znacznym stopniu zatrzymywać jej pogłębianie. W Polsce skuteczna terapia lekowa jest niemal niemożliwa, ponieważ jej rozpoczęcie następuje po drugim ataku choroby, gdy pojawiają się często zmiany w aksonach, czyli nieodwracalne zmiany układu nerwowego. Musicie sobie zdawać sprawę, że w przypadku stwardnienia rozsianego bardzo ważny jest moment rozpoczęcia terapii, która uniemożliwi pogłębienie się choroby i wstrzyma degenerację komórek nerwowych. Polska służba zdrowia refundację leków rozpoczyna dopiero po drugim ataku choroby, a chory czeka na leki nawet do roku, co z kolei często sprawia, że w chwili ich otrzymania jest już po trzecim ataku.


Leki o wysokiej dostępności w Polsce pomagają w terapii zaledwie 35% chorym i do niedawna były podawane zaledwie przez pięć lat. Po protestach NFZ zniósł ograniczenie czasu terapii, ale nie zwiększając budżetu, doprowadził do wydłużenia się kolejek chorych, którzy jeszcze terapii nie rozpoczęli. Z sześciu nowoczesnych leków o wysokiej skuteczności działania w Polsce dostępne są tylko dwa i można je stosować tylko przez pięć lat. Uniemożliwia to praktycznie wyleczenie i powrót do zdrowia, który byłby możliwy, gdyby nie brak odpowiedniego finansowania.

Stwardnienie rozsiane – choroba młodych ludzi Ocena: 3/5 Ilość głosów: 2